بنام خدایی که همواره با من است..

ولقد اتینا ابراهیم رشده من قبل و کنا به عالمین

ابراهیم از اول بزرگ به دنیا آمده بود، از اول انتخاب شده بود (ان الله اصطفی)  و خدا لحظه به لحظه مراقبش بود.. و انه فی الآخرة لمن الصالحین

ابراهیم از اول به رنگ خدا بود، خودت بگو و من احسن من الله صبغه و نحن له عابدون

و آغاز تسلیم و مسلمانی ابراهیم بود.. آنجا که میان خورشید و ستاره ها هرم نگاه پروردگاری یکتا به قلب سلیم اش نفوذ کرده بود.. و غیر خدابرای او افول کرده بود و ابراهیم حنیف مگر می شود افول کنند گان را دوست داشته باشد؟

ابراهیم دمادم تسلیم بود.. حتی آنجا که به آغوش آتش هم رفت والبته باید ابراهیم باشی تا خداوند به آتش سوزاننده دستور بدهد:.. یا نار کونی بردا و سلاما علی ابراهیم..

باید ابراهیم بود تا خدا با ما هم عشق بازی کند و رفیق مان شود

 و ابراهیم خلیل بود...

و ما... فرزند خلفی نیستیم برای ابراهیم .. ملة ابیکم ابراهیم،هو سماکم المسلمین من قبل

 

 

حرف آخر : نمیدانم.. چون من بدم تو نمی آیی؟ یا چون تونیستی، من بدم؟ من خوب شوم، تو می آیی؟ یا وقتی بیایی، خوب میشوم؟