بسمــــــهـــ

 

این خاک ترک خورده و خشک که می بینی.. هزار دانه نرسته - نهفته در خودش- دارد.. همین که بباری.. زنده می شویم، جوانه می زنیم..

مثل همین جوانه ها و شکوفه هایی که آمدن بهار را فریاد می زنند..

 

تو هم از تبار همین بهاری...

 

ـــــــــــــــــــــــــــــ

متی ننتفع من عذب مائک فقد طال الصدی؟

چه زمانی می رسد که ما از آب گوارای وجود تو سیراب شویم که زمان تشنگی ما به طول انجامید؟