بنامش

برای بهت و حیرت من، اینجا فضا کم می آید!

نه اینکه به قدرت تو شک داشته باشم! ولی من به سادگی حادثه مشکوکم!

این روزها زمان می گذرد ولی زمانه، نه!

ومن در این زمانه، هنوز دچار "هنوزم"....

----

پ.ن: به قول سهراب:

هنوز در سفرم
 خیال می کنم
 در آبهای جهان قایقی است
 و من ، مسافر قایق ، هزارها سال است
 سرود زنده دریانوردهای کهن را
به گوش روزنه های فصول می خوانم
 و پیش می رانم!!