بنام خدایی که همواره با من است..

من اشتباهی ام! اینکه تازگی ندارد!

"من" فقط جرمش این بود که دلش برای تعداد بیش تری از آدم ها تند تر می تپید!

جرمش این بود که معجزات فراوان داشت در زندگی اش..

جرمش این بود که مادری می کرد..

جرمش این بود که دعاهای بسیار پشت سرش بود..

جرمش این بود که می خندید..

من به این اشتباهی بودن راضی ام!

اما گاهی این اشتباهی بودنم راه نفسم را می گیرد! انگار کسی درون گلویم پیله ی بید گذاشته است..

من زمانی کسی بودم، اما روزها که می گذرد می فهمم که نه! خبری نیست..

--------------------------------------------------------------

پ.ن:

1- یاد تیر 85 بخیر! امسال گمش کردم میان این همه هیاهو.. یاد کاروان یاس مدینه و بچه های شهرستان های استان تهران.. یاد خود آنروزهایم بخیر!

2- الله الله فی بیت ربکم، لا تخلوه ما بقیتم، فانه ان ترک لم تناظروا --وصیت حضرت علی(ع)

3- وَمِنَ النَّاسِ مَن یَعْبُدُ اللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَیْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انقَلَبَ

عَلَىٰ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْیَا وَالْآخِرَةَ ۚ ذَٰلِکَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِینُ

4- اگر اینجا می آیی، چیزی بگو، حرفی بزن! من همیشه منتظرم..