شعور داشتن خوب است

بنام خدایی که همواره یافت شدنی است..

یادم می رود آدم ها به مقتضای آدم نبودنشان اشتباه می کنند و باید آدم ها  را کلی نگریست با تمام اشتباه هایشان! و با تمام خوبی های نداشته شان. یادم می رود که من هم آدمم و به مقتضای آدم نبودنم دوست دارم اشتباهاتم را انکار کنم..  و دیگران فقط خوبی نداشته ام را ببینند! یاد گرفته ام که به بدردنخوری ام افتخار کنم و عجیب تر آنکه دیگران هم افتخار کنند.. یاد گرفته ام به مقتضای آدم نبودن خوب بازیگری کنم و دل آدم های دیگر را به بازی بگیرم.. اقتضای بازی این است؛ خوب بازی کردن و خوب به بازی گرفتن.. یادم می رود که اقتضای آدم بودن یعنی بالقوه فرصت خوب بودن در بسیاری از مسیرها و رفتار ها و گفتارها .  و باز یادم می رود که آدم ها پیوسته در حال انتخاب بین بالقوه ها و بالفعل ها اند . یادم می رود که اقتضای آدم نبودن یعنی بالفعل ها در تضاد با بالقوه ها. یعنی بالفعل درست گند بزند در بالقوه.. یادم می رود اقتضای  آدم نبودن یعنی گدایی از افراد گداتر، یعنی داشتن مولفه های بدردنخور، یعنی افتخار به اشیاء صد تا یه غاز، یعنی غرور بیجا، در یک کلام یعنی نداشتن شعور. یادم می رود که آدم نبودن ساده ترین کار این دنیا است و یادم می رود که آدم ها به مقتضای آدم نبودنشان سراغ ساده ترین ها می روند. یادم می رود که انتهای سراشیبی آدم نبودن محکوم به فنا است  و یادم می رود که آدم این بار به مقتضای آدم بودنش فراری از فنا است..

یادم رفته است که انسان به مقتضای آدم بودنش نیاز به چه مولفه هایی دارد.. زمان زیادی نیاز است تا از این آدم نبودن رها شویم..

در این مسیر قدمی برداریم هر چند کوچک، خدا قطعا در انتظار آدم شدن ما است..

---------

پ.ن: شعورمان را بالا ببریم.

/ 3 نظر / 8 بازدید
تسلیم

مخاطب خاصي داشت اين پست؟ به نظرم،‌زندگي يعني رها شدن از همين آدم نبودن. يعني طي مسير از آدم نبودن تا آدم شدن...

بنده!

سلام واقعا متن به جايي بود... شعور، لازمه ي انسانيت است... خوشحال ميشم به منم سر بزنيد، التماس دعا...!

تسلیم

به روزهایی فکر می کنم که کمی از هم دور شده بودیم. و امروز که هر دو در کنار هم هستیم. از درد هم خبر داریم و کاری از دستمون ساخته نیست! دیگه حتی ذهنمون هم انگار به جایی قد نمی ده! همه ی حرف ها رو هر دومون می دونیم و ... همدیگه رو می فهمیم. ولی انگار به جز دیدن و شنیدن و بودن در کنار همدیگه کاری نیست. فقط دعایی است که از ته دل می کنیم... مطمئنم که خدا پاسخ ما رو داده و می دهد. مشکل از ماست... تو هم ببخش. اگر که نتوانستم در این موقعیت، به اندازه ی یک دوست برایت باشم..